|
|
|
fragment artykułu z Kwartalnika Europejskiego (11/2005)
Organizacja studiów oparta została na modelu dydaktycznym COME [1]. Niepodważalnym zaletom eLearningu – zwiększeniu dostępności edukacji[2], elastyczności czasowej, niższym kosztom studenta, rozwijaniu ważnych w kształceniu ustawicznym umiejętności- towarzyszą ograniczenia, których nie należy ignorować. Brak bezpośredniego kontaktu z wykładowcami i słuchaczami wymaga od uczestników studiów specyficznej motywacji – samodyscypliny i chęci/umiejętności aktywnego udziału w zajęciach. Przyjęta organizacja studiów ma przede wszystkim wspierać aktywność studentów oraz ich poczucie przebywania w grupie społecznej (choć w znacznej części wirtualnej). Cele te realizuje głównie integrator – nazywany tak jest dedykowany studiom współpracownik, który utrzymuje bezpośredni kontakt z studentami (pomagając w przezwyciężaniu naturalnych flustracji i techniczno-organizacyjnych problemów), towarzyszy wykładowcom w przygotowaniu materiałów i prowadzeniu zajęć oraz monitoruje aktywność studentów. Integratorem ISE od początku jest jedna osoba – politolog, który specyfikę zdalnej edukacji zna z własnego studenckiego doświadczenia.
Tok studiów ukierunkowany jest na zapewnienie wysokiej jakość nauczania oraz systematycznego udziału słuchaczy w zajęciach. Studia mają charakter asynchroniczny – nie jest wymagana równoczesna obecność na platformie słuchaczy i wykładowców. Sporadyczne formy synchroniczne - czaty lub dyżury na komunikatorach internetowych – stanowią uzupełnienie i nie są obowiązkową formą uczestnictwa w zajęciach. Przedmioty ISE (trwające od 7 do 18 tygodni) realizowane są w taki sposób, aby słuchacze uczestniczyli równolegle w optymalnej liczbie kursów (zazwyczaj trzech). Materiał przedmiotów podzielony został na tygodnie – w poniedziałki publikowane są nowe wykłady z aktywnych kursów. Wykładom towarzyszą zadania i/lub quizy, które słuchacze powinni wykonać w określonym czasie. Zadania często mają postać dyskusji, pracy grupowej lub krótkich prac pisemnych. Realizowane w formie testów (jedno-, wielokrotnego wyboru lub uzupełnień) quizy bardziej są formą sprawdzenia obecności studenta niż weryfikacji wiedzy. Ich zadaniem jest podtrzymanie aktywności i autoewaluacja – dlatego w okresie dostępności (zazwyczaj 10-14 dni) słuchacze mogą wykonywać je nieograniczoną liczbę razy wykorzystując przy kolejnych próbach dostarczaną przez system informację zwrotną. W trzeciej edycji ISE słuchacze wykonali około 100 różnego typu zadań – tylko w ponad 30% były to quizy. Szczegółowe warunki wykonania zadań i zaliczenia przedmiotu ustala wykładowca – zalecaną przez organizatorów formułą jest zasada, że warunkiem przystąpienia do egzaminu/zaliczenia jest wykonanie min. 70% zadań z internetowego kursu. Absolwenci ISE otrzymują świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie integracji europejskiej - identyczne z świadectwem dla absolwentów studiów realizowanych w tradycyjny sposób ponieważ ich wiedza weryfikowana jest tak samo: egzaminami w murach uczelni. Główny wysiłek organizatorów ukierunkowany jest bardziej na zapewnienie studentom aktualnej, istotnej i praktycznej wiedzy oraz wskazywanie dodatkowych źródeł niż kosztownych, zaawansowanych technicznie materiały multimedialnych. W ramach ISE wykorzystywane są nagrania ze zjazdów, dostępne w internecie filmy i prezentacje – zazwyczaj jednak jako materiał uzupełniający. Podstawą są autorskie materiały wykładowców oraz (tam gdzie jest to możliwe) podręczniki, które otrzymują słuchacze. Udostępniane online materiały mają postać zbliżoną do multimedialnych podręczników. Stosowany od połowy II edycji studiów ujednolicony szablon graficzny, poza oczywistymi walorami estetycznymi, ma za zadanie ułatwienie studentom nauki poprzez wyróżnianie formą powtarzalnych elementów, np.: definicji, zestawień, źródeł, pytań do samodzielnej pracy. Pozytywny odbiór studiów możliwy jest dzięki znacznemu wkładowi pracy wykładowców, z których niektórzy wypracowali własną metodykę prowadzenia zdalnych zajęć. Pierwszymi projektami Centrum Europejskiego UW, które mają źródła w doświadczeniach ISE jest włączenie kursu Historia Unii Europejskiej i jej miejsce w świecie do oferty eLearningowych wykładów ogólnouniwersyteckich (IBIZA) oraz realizacja zajęć z informatyki dla I roku studiów w systemie mieszanym (równocześnie w internecie na platformie eLearningowej i pracowni komputerowej). [1] G.Wieczorkowska, op.cit. Artykuł dostępny jest w internecie pod adresem: http://www.come.uw.edu.pl/www_zalaczniki/zalety_wady_eduk_int.pdf [2] Pisząc o dostępności edukacji akademickiej w systemach zdalnych nie należy koncentrować się wyłącznie na aspekcie terytorialnym (studenci z zagranicy i małych miejscowości), ale także pamiętać o osobach w nietypowych sytuacjach życiowych (np. samotnych rodzicach) czy niepełnosprawnych. |