1. STOSUNKI TRANSATLANTYCKIE
   Redefinicja idei transatlantyckiej w obliczu zmian sytuacji międzynarodowej na początku lat 90. XX w. Podstawy instytucjonalno-prawne współpracy amerykańsko-europejskiej. Współpraca krajów Unii ze Stanami Zjednoczonymi w ramach NATO. Miejsce Europy w koncepcji bezpieczeństwa USA u progu XXI w. Problemy i napięcia w stosunkach transatlantyckich: stosunek USA do Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony, Europa a system obrony przeciwrakietowej (NMD), wojna w Iraku, percepcja bezpieczeństwa i zagrożeń. Wspólnota Atlantycka wobec wydarzeń z 11 września 2001 r. Transatlantyckie relacje gospodarcze – geneza, ewolucja, istota. Wymiana handlowa między USA a Unią Europejską – skala i charakter. Struktura towarowa amerykańskiego handlu z UE. Główne obszary sporne między USA i UE w wymiarze ekonomicznym: rolnictwo, przemysł stalowy, przemysł lotniczy, polityka konkurencji. Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w relacjach transatlantyckich
   
   
2. POLITYKA WSCHODNIA UNII EUROPEJSKIEJ
   Formy instytucjonalne dialogu politycznego. Wspólna strategia UE wobec Rosji. Stanowisko Rosji wobec rozwoju EPBiO. Wymiar ekonomiczny stosunków Unii z Rosją.  UE, Rosja a kwestia WTO. Główne problemy we wzajemnych stosunkach UE-Rosja – Kaliningrad, Czeczenia, kwestia Iranu, Ukrainy i Białorusi. UE, Rosja i Gruzja. Współpracy UE-Ukraina – cele i zadania. Wspólna strategia UE wobec Ukrainy – postanowienia, cele, środki i sposoby realizacji polityki UE wobec Ukrainy według Wspólnej strategii. Unia Europejska wobec zmian politycznych na Ukrainie 2004-2008. Członkostwo Ukrainy w UE. Polityka Unii Europejskiej wobec Białorusi – geneza i ewolucja. Unia Europejska wobec problemu reżimu A. Łukaszenki. Działania UE mające na cele demokratyzację sytemu politycznego Białorusi. 
   
   
3. POLITYKA UNII EUROPEJSKIEJ WOBEC REGIONU MORZA ŚRÓDZIEMNEGO  I EUROPY POŁUDNIOWO-WSCHODNIEJ
   Historyczne, gospodarcze, kulturalne i polityczne związki państw Unii Europejskiej z krajami basenu Morza Śródziemnego. Główne założenia i cele tzw. Partnerstwa Eurośródziemnomorkiego i przeszkody w jego rozwoju. Inicjatywy w ramach filaru politycznego i bezpieczeństwa tzw. procesu barcelońskiego oraz wymiar ekonomiczny procesu barcelońskiego. Polityka UE wobec Bliskiego Wschodu – różnice między USA a UE. Stanowisko UE wobec konfliktu w Izraelu i Palestynie. Udział UE w misjach pokojowych na Bliskim Wschodzie. Umowy o stabilizacji i stowarzyszeniu między UE a państwami bałkańskimi. Członkostwo w UE jako metoda zapewniania pokoju na Bałkanach (m.in. negocjacje akcesyjne państw bałkańskich z UE).  Turcja w UE. Proces akcesji Turcji do struktur europejskich. Za i przeciw dla Turcji w UE.
   
   
4. ZACHODNIA HEMISFERA I AZJA W POLITYCE UE
   Rozwój stosunków między regionem Ameryki Łacińskiej i Karaibów a Wspólnotami Europejskimi. UE a konflikty lokalne w Ameryce Łacińskiej. Polityka wybranych państw członkowskich UE wobec Ameryki Łacińskiej (Hiszpania i Portugalia). Polityka handlowa i ekonomiczna Unii Europejskiej wobec Ameryki Łacińskiej – zakres, podstawy prawne i podstawowe instrumenty polityki handlowej. Główne problemy ekonomiczne w relacjach UE – Ameryka Łacińska. Znaczenie Azji w polityce zagranicznej UE. Współpraca bilateralna i multilateralna. Unia-Azja (tzw. ASEM). Wyzwania w relacjach UE-ChRL. Indie, Pakistan, Korea i Japonia w polityce UE.
   
   
5. WSPÓŁPRACA UNII EUROPEJSKIEJ Z KRAJAMI AFRYKI, KARAIBÓW I PACYFIKU
   Prawnomiędzynarodowe podstawy współpracy UE z krajami Afryki   Subsaharyjskiej. Od układów z Lomé do układu z Cotonou (2000 r.) – istota i charakter  porozumień. UE wobec procesów demokratyzacji w Afryce Subsaharyjskiej. Unia Europejska wobec wojen i konfliktów w Afryce. Misje wojskowe UE w Afryce. Polityka handlowa i ekonomiczna Unii Europejskiej wobec Afryki Subsaharyjskiej. Udział polski w operacjach wojskowych na Czarnym Lądzie. Europejska percepcja zaangażowania mocarstw (ChRL, USA, Rosji, Japonii, Indii) w Afryce.
   
   
6. UE WOBEC PROBLEMÓW ROZWOJOWYCH ŚWIATA
   Uwarunkowania kształtujące politykę rozwojową UE (znaczenie przesłanek politycznych, ekonomicznych). Podstawy prawne, źródła pomocy, wielkość i struktura udostępnionych środków. Ewolucja polityki rozwojowej. Perspektywy dla nowych członków UE. Problem zadłużenia międzynarodowego a UE. Choroby cywilizacyjne a UE. Nowy polityczny i ekonomiczny ład międzynarodowy a międzynarodowa współpraca na rzecz rozwoju UE wobec postanowień G20 i G8. Polska polityka rozwojowa jako instrument realizacji celów politycznych i ekonomicznych. Instytucje. Polskie zobowiązania unijne. Współpraca rządu RP z UE. Główne kierunki polskiej pomocy rozwojowej (skuteczność i efektywność).
   
   
7. UE A POLITYKA ENERGETYCZNO-KLIMATYCZNA I TECHNOLOGIE INFORMACYJNO-KOMUNIKACYJNE
   Polityka energetyczna i ekologiczna UE w dokumentach wspólnotowych. Strategie UE do 2025 r. dotyczące energii i ochrony środowiska. UE wobec międzynarodowych instytucji ekologicznych i ochrony środowiska (protokół z Kioto i Oslo – 2012 r.).  Polska polityka energetyczna. Grupy interesów w polityce energetycznej UE. Sieci transeuropejskie (TEN). Infrastruktura technologiczna w UE.  „Digital Divide” – pojęcie i istota w stosunkach międzynarodowych. UE wobec „podziału cyfrowego” w Europie i na świecie. Bezpieczeństwo informatyczne UE. Współpraca naukowa-badawcza w UE.

Organizacja przedmiotu:

• czas: 7 tygodni (7 tematów) średnia ilość stron przeznaczona na 1 zajęcia: 30-40 str.
• dodatkowe informacje: chat raz na tydzień, bibliografia oraz linki, tabele, wykresy obrazujące zjawiska i wydarzenia odnośnie tematu
• forum i test raz na tydzień